Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego, wchodzącego w skład znacznie większego obszarowo Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery Polesie Zachodnie (rozciągającego się także na część Ukrainy i Białorusi).
Żaden inny park nie ma tak rozległych torfowisk, z dużą ilością płytkich jezior i stawów. Torfowiska pomiędzy jeziorami porastają karłowate sosny, brzozy i wierzby, będące przykładem najdalej wysuniętej na południowy zachód Europy tundry i lasotundry.
Muliste brzegi zbiorników wodnych zarastają mchy torfowce, turzyce i inne rośliny, tworząc zwarte pływające kożuchy, tzw. spleję, uginające się pod ciężarem człowieka. W poznaniu tego unikalnego środowiska pozwalają ścieżki przyrodnicze, które w bagnistym terenie przebiegają przez specjalnie ułożone drewniane kładki i pomosty (ścieżki: „Dąb Dominik”, „Jezioro Długie” i „Spławy”).
Symbolem PPN jest żuraw, można tu spotkać także inne, bardzo rzadkie zwierzęta, jak: łoś, bóbr, bielik, bocian czarny, sowa błotna, czy żółw błotny (największa populacja w Europie). W sumie na terenie PPN żyje 120 gatunków ptaków i ponad 30 gatunków ryb.
Florę i faunę Polesia przybliżają filmy i wystawy w Ośrodku Dydaktyczno-Muzealnym PPN w Załuczu Starym. Muzeum posiada też interesującą ekspozycję etnograficzną, obrazującą lokalną architekturę drewnianą, narzędzia i sprzęty, stroje ludowe, wyroby rękodzieła.
Opracowanie tekstu oraz zdjęcia - źródło